"levensverhalen, geloofsverhalen"

Tijdens de maand november werd een serie van acht wijkavonden georganiseerd als kennismaking tussen gemeenteleden en de nieuwe predikant in het pastorale werk, ds. Michiel de Zeeuw. Op deze avonden werd uitgewisseld wat we vandaag de dag zouden kunnen verstaan onder pastoraat. Als inleiding gebeurde dat aan de hand van twee levensverhalen uit de bijbel: Maria die alle dingen die er rondom haar gebeurden bewaarde 'ze overwegende in haar hart' en Abram die door God uitgedaagd werd om opnieuw naar de sterren, naar zijn toekomst te leren kijken. 

Vervolgens gingen de gemeenteleden in kleine groepjes in gesprek. Ieder van hen had uit een ruim aanbod van kunstkaarten en foto's er één uitgekozen die een bepaalde herinnering of indruk opriep. In de kleine kring vertelde men welke herinnering die afbeelding had opgeroepen. Zo werden veel levensverhalen gedeeld. Vaak klonken de geloofsverhalen daar al in mee, of ontdekten de vertellers zelf hoezeer hun omgang met geloven door die gebeurtenis beinvloed was. Een rijke ervaring om zo met elkaar onderweg te zijn en pastoraat gaandeweg vorm te geven door iets van je leven met de ander te delen. Vroeg of laat gebeurt dan wat ook de Emmaüsgangers overkwam; er voegt zich iemand bij het gezelschap. In de verhalen die we onderweg met elkaar delen blijkt de Heer zelf erbij te zijn en ons op een zeker moment de ogen te openen. 

Ter afronding van de avonden keken we met elkaar naar een deur. Daarop stond geschreven  'Deur naar Morgen'. We wisselden uit hoe we in ons geloof de verwachting delen dat eens Christus terugkeert en Gods rijk ten volle zichtbaar wordt. In bepaalde kringen van de joodse traditie wordt het moment dat de Messias verschijnt aangeduid met 'als de deur zich opent' *

Gemeenteleden werden uitgenodigd om iets op de deur te schrijven van hun persoonlijke verwachting. Waarvan hopen ze vooral dat het zal veranderen op Gods grote dag, als de deur zich opent? Zo raakte de deur gevuld met fragmenten van verwachting. Op zondag 3 november werden veel die verlangens verwoord in de gebeden. Aansluitend zongen we het lied 'DEUR NAAR MORGEN' op wijs van 'licht dat ons aanstoot in de morgen'.

'klop' op de deur voor een vergroting.

DEUR NAAR MORGEN   (tekst: Michiel de Zeeuw) Tijd als een muur tussen mijn dagen; ging wat geweest is echt teloor? Zal er iets groeien uit mijn vragen, blijkt in mijn leven eens het spoor  van het verlangen naar de morgen  dat alles aan het licht gebracht en wonderwel zal zijn geborgen, of heb ik juist teveel verwacht? Zal de Messias nog wel komen of staan wij voor een dichte deur met heel ons bidden, onze dromen dat alle grauwheid eens tot kleur groeit zoals liefde kan ontbotten waar men geen bloemknop had vermoed. Mag hoofd het hart voorgoed beknotten;  hart dat een mens verlangen doet. Alles staat op de deur geschreven, letters als moeders op dat plein waar zij als 'dwazen' voor het leven roepen hoeveel onvindbaar zijn van hun geliefden die gestolen en stuk zijn, levenslang tekort.  Blijf toch hun namen steeds herhalen totdat de deur geopend wordt!

foto : Arie Speelman
versiering deur met klimop (verwijzend naar Gods trouw): Marijke Babijn

*(zie hiervoor bijvoorbeeld: "Tot de deur zich opent - verhalen uit de joods-chassidische traditie", Gottfrid van Eck (samenst.), Utrecht 2000)