En thuis in het donker
alleen in de kou
sluit ik mijn ogen
en denk ik aan jou!

Aan jou kan ik alles kwijt
je steunt me telkens weer.
Maar helpen kun je niet,
ik heb een wonder nodig van de Heer.

Maar hoe kan ik Hem bereiken?
Zou Hij me kunnen zien?
Zou Hij me kunnen horen?
En helpen misschien...?

Ik vouw mijn handen
en er komt iets in mijn gedachten.
Wat het is weet ik niet
zijn het allemaal krachten?
Kracht om te blijven groeien
Kracht om te geven en ontvangen
om blij te kunnen zijn
een leven vol verlangen.

Hoop... zekerheid??
Onzichtbaar            
maar toch ook... realiteit!