Oorsprong

In de Middeleeuwen schermden kerken tijdens de vastenperiode het altaar af met een doek als teken van soberheid: de hongerdoek.Later verschenen op dit doek afbeeldingen en symbolen die met het vasten te maken hadden. In de achttiende eeuw ging deze traditie verloren. Tot de duitse Vastenaktie het in 1976 weer oppakte. Zij vraagt elke twee jaar een kunstenaar uit een derde wereldland een schildering te maken over haar of zijn visie op het thema ‘vasten’. Kerken, scholen en andere organisaties gebruiken het doek als moment van bezinning. Tijdens bezinningsavonden, vieringen of in een les staan ze stil bij de betekenis ervan.

Wereldgezichten heet de hongerdoek 2002. Het is gemaakt door de West-Afrikaanse kunstenaar El Loko. Op de doek staan 36 verschillende wereldgezichten. Op de achtergrond is een kruis zichtbaar en symbolen van het paradijs. De gezichten kijken je direct aan. De doek zet aan tot dialoog met de gezichten en zo tot dialoog met jezelf. De gezichten vormen als het ware de stem van mensen in de wereld. Deze stem zou je altijd moeten laten spreken in jezelf bij het maken van je keuzes.

In onze kerk kennen we deze periode van bezinning als 40-dagentijd, dit zijn de veertig dagen voor Pasen. De bovenstaande hongerdoek is hierbij gebruikt.

Tijdens de 40-dagentijd hebben de kinderen hun eigen hongerdoeken gemaakt die op Paasmorgen zijn gepresenteerd. U ziet dat de hongerdoek die door El Loko gemaakt is als voorbeeld heeft gediend.

presentatie van de doeken op Paasmorgen door de kinderen