Vrijdag 30 juli is de groep vertrokken naar Zambia. Met vluchtnummer BD 112
vertroken van schiphol naar Londen om 19.25 uur. Op zaterdag 31 juli zijn ze
in Johannesburg geland om 9.12 uur. Vandaar zijn ze met een binnenlandse vlucht
naar Lusaka vertrokken met een kleine vertraging om 12.06 uur, waar ze om 13.52
uur zijn aangekomen. Vandaar uit reizen ze per bus en vrachtauto verder naar
Miloso. Via de stek van WORLD
SERVANTS Nederland kunnen we de groep volgen. |Project
ZA104|
De kozijnen staan ! Wat niemand had verwacht is nu toch gebeurd: we bouwen
snel, heel snel.
Na een dag wachten op de bagage zijn we zondagavond om 22.00 uur veilig
in Miloso aangekomen.
Ondanks alles blijft de sfeer in de groep goed: super.
We genieten van enkele lampjes die hier branden (zonne-energie) en een spontaan
cultuurbezoek.
Het eten is hier fantastisch; iedereen is gezond. Douchen is een beleving
op zich.
Vandaag start het kinderwerk en is er een bezoek aan de kliniek.
Groeten van ons alllen aan allen. Anne. (bron: www.worldservants.nl)
Bericht(en) van de hoofdleider.
Geplaatst door Derrick op Maandag 9 Augustus 2004 om 12:27
Afgelopen zaterdag stuurde de hoofdleider Anne Nijburg 4 e-mailtjes
van de gebeurtenissen van de voorgaande dagen. We starten met het eerste
bericht:
WOENSDAG 4-8
De muren zijn nu opgetrokken tot raamhoogte. De meeste kozijnen
zijn nu geplaatst. Volgens ons staat alles een beetje scheef, maar de Zambiaanse
bouwers vinden het super!
Vandaag waren er meer dan 300 kinderen die luisterden naar Jesus is the
Rock. Ze genoten van het toneelstukje.
Er is een groepje deelnemers op pad gegaan om de cultuur beter te leren
kennen. Ze zijn op bezoek geweest bij twee gezinnen en hebben zo gezien
hoe de mensen hier leven.
Het eten is hier prima. Uitspraak van een deelnemer: "Het eten is
hier zo goed, dat ik straks dikker thuis kom."
’s Avonds gezongen bij het kampvuur samen met de bevolking. Prachtig.
Dat was het voor vandaag.
Groeten van allen, Anne
Donderdag 5-8
Vandaag weer met frisse (het is meestal koud ’s morgens)
energie weer van start gegaan. De bekisting voor de lateien wordt gemaakt
door de plaatselijke bevolking. Dit gaat niet heel snel. Gisteren hebben
Egbert en Edger de dakconstructie berekend en getekend. Inmiddels zijn enkele
deelnemers aan de slag gegaan om de dakconstruktie te bouwen. Vandaag zijn
enkele deelnmers ook naar de kliniek gegaan om reparaties uit te voeren.
Het kinderwerk had als thema: Jesus is the Good Shepherd. Het was een prachtig gezicht hoe de jongste kinderen met witte schapenmaskers op achter de ’herder’ aan huppelden.
Het werk aan de school werd door onze deelnemers onderbroken doordat er
een bosbrand dicht bij kwam. Wij gingen vol ontzag kijken terwijl de bevolking
gewoon doorwerkte. Wij maakten foto’s en waren onder de indruk;
De bevolking moest lachen om dit - voor hun - gewone alledaagse verschijnsel.
Inmiddels vinden ook wij het gewoon dat er hier en daar bosbrandjes zijn.
We zijn er nu achter dat die brandjes bewust worden aangestoken om de grond
vruchtbaar te maken.
’s Avonds weer genoten van de prachtige sterrenhemel. Ontelbaar veel!
We zien het nog steeds geweldig zitten hier.
Groeten van ons allemaal, Anne
Vrijdag 6-8
Vandaag hebben we een belangrijk doel voor ogen: we willen het
hoogste punt halen en de vlag in top plaatsen. De groep gaat weer vol energie
(door de stevige ochtendpap) aan de slag. Na een hele ochtend hard werken
legt Bob de Bouwer de top-steen. De vlag gaat omhoog en de camera’s
klikken. Tijd om te gaan eten willen onze mensen bijna niet nemen. De Zambiaanse
leiding verbaast zich over onze snelle manier van werken.
Een deel
van het gebouw is al gestuukt. Er was zoveel ’daka’ gemaakt
dat een groepje keiharde werkers tot 18.00 uur heeft gewerkt om het spul
op de muren te smeren. Het beton voor de lateien is deels gestort. Zoals
het er nu uitziet kunnen we maandag met het dak beginnen...
De hoofdonderwijzer verbaasde zich gisteren over de vele absenten op school,
dat hij de school maar heeft gesloten. Volgens ons komt dat omdat hij gewoon
de bel (stuk ijzer)niet heeft laten klinken.
De kinderen komen wel voor ons kinderwerk. Vandaag ging het over Jesus is
the Door. Sommige kinderen kunnen dit zelfs lezen.
Op vrijdagavond hebben we de eerste week hier geëvalueerd. Er is veel enthousiasme in de groep. We blijven nog een poosje.
Nu gaan we van het weekend genieten.
Groeten van ons allemaal. Anne
Zaterdag 7-8
Op dit moment zijn we in de Chengello school. Na een uur rijden
in de vrachtwagen kunnen de deelnemers genieten van het zwembad. Morgen
zullen we de groep in vieren splitsen om vier verschillende kerken
te bezoeken. We nodigen de mensen dan uit voor de dienst van volgende week
zondag. Dan komen alle kerken uit de regio op een open veld bij ’onze
school’ samen voor een kerkdienst in de open lucht.
Er is nog steeds niemand ziek geworden. We kunnen zeggen dat alles heel
voorspoedig verloopt.
De sfeer is echt super!
Hartelijke groeten van allen, Anne (laatste bericht) (bron: www.worldservants.nl)
Beste mensen,
Op zondag 8-8 kon de hele World Servants groep in Miloso eindelijk een
keer uitslapen. Rond 8 uur - dat is dus 2 uur later dan normaal - stond
iedereen gezond op en ging aan het ontbijt. Daarna bezochten we in drie
groepen drie verschillende kerken. De Anglikaanse kerk en de Zambiaanse
Nationale kerk, die een meer traditionele dienst hadden en een meer charismatische
gemeente. Na de diensten werden de verschillen besproken en was de dag vrij.
’s Middags hadden we een bijzondere ontmoeting (horen jullie later
nog wel wat over) en ’s avonds was er kampvuur en veel zingen en dansen
met de plaatselijke bevolking. Echt een dag van rust dus!
We zijn aan onze 2e week begonnen. Op maandag is er eerst een intensieve
bouwbespreking gehouden om de voortgang goed te plannen. We hebben geïnventariseerd
wat er nog nodig zou zijn aan materialen; de planning is bijgesteld en de
taken zijn opnieuw verdeel. Het was goed om alles op een rij te zetten,
want de bouw ging weer met grote snelheid voort. Omdat iedereen ’s
morgens de meeste energie heeft, hebben we onze GMG (gespreksgroepjes) verplaatst
van de morgen naar de middagpauze. Dan kunnen we tijdens de hitte van de
middagpauze iets langer rusten. We werken nu van ’s morgens 7.30 tot
12.30 (natuurlijk met pauzes) en ’s middags van 14.30 tot 16.30, soms
17.30. ’s Middags gaan er regelmatig groepjes en een tolk de bush
in om familiesbezoekjes af te leggen. Zo krijgen we een goede indruk van
hoe de mensen hier leven. De bevolking is erg open; we kunnen alles vragen
en zijn zo al veel aan de weet gekomen (wat? dat moeten julie maar vragen
als we weer thuis zijn).
Vandaag, woensdag 11-8, heb ik de groep even alleen gelaten om enkele mailtjes
te sturen vanuit Chengelo School. Dat betekent hier dat je een uur lang
over een super-hobbelige weg moet rijden. Verschillende mensen uit Miloso
wilden met ons mee in de laadbak. Terwijl ik dit mailtje schrijf, zijn onze
Zambiaanse vrienden naar Mkushi gegaan om (levende) kippen te kopen. Volgens
sommigen hebben de levende kippen niks te maken met de kip-nuggets van MacDonalds...Zielig
om te slachten. Verder gaan ze op zoek naar aardappels (moeilijk te krijgen)
en nog wat spullen.
Inmiddels kunnen we melden dat er een paar mensen een beetje buikpijn hebben
gehad. Al met al gaat het met de gezondheid van iedereen erg goed. Ook de
sfeer in de groep is prima. We zijn erg op onszelf aangewezen en verstoten
van allerlei gemakken, maar toch gaat het met iedereen echt heel goed. We
spreken steeds over een ontspannen sfeer. Voor het komende weekend hebben
we een bonte-avond gepland en zal er een Afrikaanse avond zijn. Voor zondag
plannen we een dienst met alle mensen uit alle kerken van Miloso.
Als staf zijn we zeer tevreden met de groep, de ondersteuning hier en de samenwerking.
Hartelijke groet van het hele World Servants team hier, Anne (bron: www.worldservants.nl)
We hebben een e-mail ontvangen van de hoofdleider Anne Nijburg. Leuke en wat minder leuke dingen gebeuren, maar al met al gaat het heel goed.
Beste thuisblijvers,
Vandaag is het zaterdag 14-8. Toen ik woensdag een bericht stuurde, vertelde ik dat iedereen het goed maakt. Maar weer terug gekomen in Miloso, bleek dat er enkele mensen op bed te lagen met buikpijn. Inmiddels heeft het grootste gedeelte van de groep buikklachten gehad. De meesten waren 1 of 2 dagen uit de running en pakten daarna het werk weer op. Een deelnemer heeft ongeveer de vierdaagse gelopen naar het toilet, 23x op 1 dag! Alles bij elkaar is het niets om je echt zorgen over te maken. De sfeer is uitstekend en het werk vordert nog steeds voorspoedig. Vandaag, zaterdag, willen enkele mensen het dak afmaken. Verder is het grootste gedeelte van het gebouw gestuukt en de voorzijde zelfs al van een laagje witte verf voorzien. Het World Servants logo prijkt al op de gevel en een kunstwerkje versiert de ingang van enkele klaslokalen.
Vanmiddag wordt de interland Nederland-Zambia gespeeld. Scheidsrechter is de ex-militair Moses. Vanavond hopen we een Africa-Special te hebben. Wat dat precies inhoudt weten we niet, maar het zal wel zingen en dansen worden bij een kampvuur op de Afrikaanse manier. Verder is een groepje bezig om zich voor te bereiden op de dienst van zondagmorgen. Alle kerken uit de omgeving komen dan samen voor een interkerkelijke dienst. Ik hoop te preken over 1 Cor.3: Planten en begieten terwijl God de wasdom geeft; bouwen op het juiste fundament.
Maandag willen we nog een dagje werken, maar dat zal vooral opruimen betekenen en alles klaarmaken voor de overdracht en het vertrek hier op dinsdag. We verwachten dan verschillende gasten, waaronder de minister van onderwijs van het district. Langzaam aan beginnen er steeds meer mensen al even over ’thuis’ te praten. Nog een weekje en dan hopen we er weer te zijn. Misschien dat we nog een keer een berichtje kunnen sturen, maar dat is erg afhankelijk van reizen, verbindingen en nog veel meer onvoorziene zaken.
Hartelijke groeten van ons allen, Anne Nijburg
Beste mensen,
Dan nog een soort afsluitend bericht: WE ZIJN WEER THUIS! Maar thuis is
voor sommigen ook Zambia een beetje geworden. Thuis is maar net waar je
je thuis voelt.
Toen we in Zambia aankwamen misten we 50 stuks bagage (op 2 stuks na dus
alles). Nu we thuis zijn misten we er meteen een stuk of 30 (ongeveer de
helft). Wat is dan thuis? Misschien wel de plek waar je spullen liggen?
Mogelijk is thuis dat plekje in je hart voor die ander...
Hoe dat ook is, we zijn weer in Nederland en de meesten hebben hun spulletjes
(bijna heel) meegekregen.
Onze doelen zijn meer dan bereikt. Het gebouw is verder af gemaakt dan
wie ook had durven hopen. Complimenten voor alle bouwers! Bijna iedereen
is ziek geweest, maar niemand ernstig of heel lang, wow. Het kinderwerk
verliep lastig door schitterende afwezigheid van de vertaler/hoofdmeester,
maar leverde toch wel veel dankbare kinderen op. De cultuur is echt van
binnenuit verkend. De laatste dagen in Livingstone en Lusaka waren erg de
moeite waard.
Wel was het jammer dat er op de laatste avond in Miloso nog twee tassen
werden gestolen. Na een nachtelijke klopjacht van de politie kwam er 1 tas
met enkele belangrijke spullen terug. Toch nog wel schade geleden helaas.
Terugkijkend op het project kunnen we erg dankbaar zijn dat we het samen zo goed hebben gehad. Het was een hele goede groep! Dank ook aan de thuisblijvers voor meeleven en gebed. Boven alles ben ik God dankbaar voor de leiding van Zijn Geest en Zijn bescherming.
Hartelijke groet,
Anne Nijburg
|
|