laat ik meteen met de deur in huis vallen: alles is meer dan goed hier.
de reis was zwaar en vermoeiend en duurde vrij lang (30 uur...)
Gelukkig zijn we allemaal heel aangekomen. helaas missen we de koffer van onze groepsgenootje linda. hopen dat die snel terecht komt!

Van werken is nog niet veel gekomen, des te meer tijd is er voor de kinderen. voor de meesten van ons is het een hele klus om alle namen te leren kennen, maar de progressie is al te zien! de jongens zoeken ook steeds meer toenadering naar ons. gisteren hebben we ons officieel aan elkaar voorgesteld.

het verblijf is goed. we hebben allemaal een prima slaapplek en het eten is tot nu toe in goede aarde gevallen bij iedereen.

elke dag zullen er twee mensen met de kokkin (sophia) mee gaan naar de markt in Dodoma, iets wat op zich al een hele belevenis is.

morgen is het zondag, waar de volgende belevenis voor de deur staat: de kerkdienst die zo'n 3,5 uur zal duren. ik kijk er nu al naar uit. de kids ook trouwens.

de sfeer in de groep is opperbest en tot op heden nog geen zieken.

liefs, Willeke

het heeft even geduurd, maar hier dan het officiele bericht dat we met zn allen weer veilig, en met koffers, geland zijn op regenachtige hollandse bodem.

De laatste dagen op safina waren prachtig, en stonden vooral in het teken van de voetbalwedstrijd Nederland- Tanzania. Uiteraard heeft Nederland gewonnen. Gelukkig zijn de hooliganrellen ons bespaard gebleven en konden beide teams als vrienden te resterende tijd voortzetten haha.

Maandag voor vertrek is er niet veel gebeurd, op een paar kleine verfklusjes en spelletjes met de kinderen na. Verder was er een lokaal souvenirsmarktje op safina voor hen die niet konden wachten met het kopen van afrikaanse goedjes tot we op zanzibar gearriveerd zouden zijn.

Dinsdag stond voornamelijk in het teken van het afscheid. De taken zijn verveeld: een aantal gaan met sophia naar de markt voor boodschappen voor de maaltijd, anderen houden zich bezig met de verrassingspakketen voor de kinderen, weer anderen houden zich bezig met het vermaken van de kinderen.
Tot de grote verbazing, en met grote vreugde als gevolg, krijgen de jongens te horen dat ze nog eens mee mogen naar het zwembad. Gelukkig mogen we nu wel gemengd zwemmen en hoeven de jongens en meiden niet naar een apart zwembad. Bij terugkomst is de geit die is aangeschaft voor het eindmaal klaar om geslacht te worden. Dit geeft bloederige, smerige, maar toch ergens ook wel interessante taferelen weer. Terwijl het beest uit zijn lijden wordt verlost, spelen een paar jongens stoelendans, wat een hilarisch tafereel is.
De avond begint met een sombere sfeer, aangezien iedereen goed door heeft dat het einde nabij is van onze goede tijd op safina.
Maar zodra het eten gereed is en de geit op de BBQ ligt, barst de blijheid los. Een hoop voedsel, dansvoorstellingen, speeches, gelach en gehuil later is het rond half 2 tijd om te slapen (tot een uur of 6..)
dan moeten de oudste jongens naar school en zwaaien we ze voor het allerlaatst uit.
Om 11 uur vertrekken wij zelf richting Dar es Salaam met de bus. daar komen we om half 7 in de avond aan. Na het vinden van een hotel voor de overnachting, eten we bij een restaurant met de naam slipway. Het is vreemd weer in het rijke wereldje te zijn, maar als ik voor mezelf mag spreken is het toch ook wel genieten.

De volgend morgen, het is ondertussen al donderdag, staan we in alle vroegte op met het idee dat we om half 8 de boot richting zanzibar zouden hebben. Niets is minder waar, want de boot is vol.
Totaal onverwacht krijgen we te horen dat we gaan vliegen, dus wij als een speer de bus in gesprongen en richting vliegveld gereden. Daar bleek dat we met hele kleine vliegtuigjes zouden vliegen. En daarmee bedoel ik ook echt klein: 1 6-persoons vliegtuigje en 1 13-persoons vleigtuigje. Dat is een hele belevenis, maar ook prachtig, Binnen 20 minuten land het eerst clubje op het vliegveldje van zanzibar.
Als de rest ook is gearriveerd rijden we naar BuBuBu-beach guest house, waar we lunchen en de rest van de dag genieten van het mooie strand en de warme blauwe zee.
Vrijdag staat in het teken van zwemmen met wilde dolfijnen, wat als prachtig is ervaren door volgens mij iedereen. Beetje jammer alleen dat een aantal van ons een beetje last hadden van zeeziekte. Maar dat mocht de magische momenten niet verstoren.

Zaterdag volgden we een spicetour, aangezien zanzibar bekend staat om al haar kruiden en specerijen die daar groeien. Gevolgd door het proberen en proeven van verschillende soorten inheems fruit. denk hierbij aan granaatappel (maar dan heeel groot) en jackfruit. ter afsluiting van de spicetour klimt Mr. Butterfly voor ons in een hoge palmboom om ons vervolgens verse kokosmelk en kokos te voeren. vers uit de noot. haha
Eenmaal terug op BuBuBu beach luchen we, om vervolgens opnieuw in de boot te stappen. Dit keer richting Prison Island, op 20 minuten varen van ons guest house. Op dit eiland bevindt zich een resort voor reuzenschildpadden. Na het bewonderen van deze prachtige dieren wordt er nog gesnorkeld in de indische oceaan, waarna we terugvaren richting ons guesthouse.
Elke avond vertrekken we om 18.00 uur richting Stonetown(de hoofdstad van zanzibar) om daar eten en souvenirs te kopen. Een hele belevenis op zich.

Dan is de laatste dag al aangebroken en vertrekken we rond 6.00 uur in de morgen richting de boot die ons naar Dar es Salaam brengt. Na een pauze om wat inkopen te doen en te luchen vertrekken we richting het vliegveld, waar we afscheid nemen van onze vriend baraka. Helaas was Mr. Mwita niet aanwezig op het vliegveld.
OM half 9 de volgende morgen zijn we, met plenzende regen, geland op hollandse bodem en is onze geweldige reis voorbij.

Nog ter afsluiting een lijst met wat we met het extra geld gedaan hebben:
- operatie van Neema (een van de kinderen van safina) is betaald.
- het 3 jaar oude zoontje van de kokkin, Charlie heet hij, kan een jaar naar school.
- zo ook kan het dochtertje van baraka een jaar naar school
- alle kinderen hebben een paar goede leren schoenen gekregen
- alle kinderen hebben een dekbed gekrgen
- er is een nieuwe computer aangeschaft
- we hebben een voetbalwedstrijd bezocht
- we zijn 2 x wezen zwemmen
- we zijn naar simba mountain geweest
- we hebben fietsen gekocht
- extra fietsbanden zijn aangeschaft
- Sophia en Shani (de kokkins) hebben allebei een extraatje gekrgen
- ik zal vast nog wel wat vergeten zijn...

tot zover het verhaal van dodoma 1, 2006
namens team 1 2006,

het was me een waar genoegen jullie op de hoogte te mogen stellen van onze belevenissen in het prachtige en veelzijdige tanzania.

groet willeke

Bekijk het fotoboek...