Wáár je werkt, is van invloed op hóe je werkt. In een kantoortuin werk je anders dan in een volkstuin. Tussen het zoemen van computers voelt het anders dan tussen het zuchten van koeien. Vier kamers in een uur schoon maken geeft een ander ritme dan in dezelfde tijd vier klanten helpen bij de kassa. Om met elkaar in gesprek te gaan over de betekenis van ons werk voor ons leven, bezoeken we in kleine groepjes elkaars werkplek. We zien waar iemand een groot deel van de dag aan de slag is en wisselen ervaringen uit. Hoe raakt je werk aan je manier van geloven en leven? Verschillende gemeenteleden hebben hun werkplek gastvrij aangeboden voor een bezoek op een avond of een zaterdag. Hieronder een aantal ervaringen:

Wij, die bij Lukkie op bezoek waren hadden dat in ieder geval nog nooit. B.S.M. bleek de afkorting te zijn van Brain Stimulating Method-therapie. Op de vraag wat dat precies inhoudt vertelt Lukkie dat het gaat om het van buitenaf stimuleren van de hersenen door middel van oefeningen (spel), voeding en massages. Op deze manier wordt geprobeerd om blokkades in het lichaam op te heffen. Dit was een mond vol, maar aan de hand van wetenschappelijke boeken hierover krijgen we een beetje inzicht hoe onze hersenen werken. Grappig was, dat we zelf ook wat oefeningen deden en Lukkie ons bijvoorbeeld liet voelen wat massage van armen nek en rug met ons deed. Al vertellend wat we hierbij voelden verzamelde Lukkie een heleboel informatie en zo doet ze dit dus veel uitgebreider bij de mensen (vooral kinderen) die bij haar komen.
We krijgen nog heel veel informatie en voorbeelden uit boeken en praktijk en beginnen een beetje te begrijpen wat B.S.M.-therapie voor iemand kan betekenen.
Na de koffie en thee in de gezellige keuken gaan we de speelzolder verkennen.

Mooie kleuren overal en heel veel speelgoed en plekjes om je als kind helemaal te kunnen ontspannen. Mogelijkheden om een begin te maken met het herstel van een beschadiging, die, zo hoorden we tot onze verbazing, al bij de geboorte opgelopen kan zijn.

Een kind dat al lang heel nare angstdromen had weer rustiger zien worden is voor Lukkie de kroon op haar werk. Ze weet zich dan ook helemaal in die wereld van het kind in te leven en door middel van spel die akelige monsters uit de dromen weg te jagen.

Boeiend is het allemaal! Na de speelzolder gaan we nog even terug naar de keuken omdat we toch nog vol vragen zitten. Wat is het bijvoorbeeld jammer als er een mogelijkheid is voor kinderen om zich gelukkiger en gezonder te voelen, maar je weet er als ouder de weg niet naartoe, omdat niemand jou erop wijst.

Het was fijn om kennis te maken met Lukkie en haar mooie werk aan de Stoofweg. We hadden een fijne middag en we namen veel stof om over na te denken mee naar huis.

In het kader van het jaarthema ‘Wiens brood men eet diens woord men spreekt’ bezocht een groep van ongeveer 26 gemeenteleden de firma Zeelandia. Een echt Zierikzees bedrijf, dat deze middag niet alleen bezocht werd door onze groep, maar ook door oud-medewerkers: Zeelandia-plus. Ook in die groep ontwaarden we enkele gemeenteleden.
We werden hartelijk welkom geheten aan de locatie Deltastraat 1 en uitgenodigd om ons, vanwege de hygiëne in het bedrijf, in witte kledij te hullen. Dat gaf een vrolijk en verrassend beeld. Daarna kregen we een informatieve rondleiding door de verschillende bedrijfscomplexen. Zo weten we nu hoe Poederfabriek 2 er van binnen uit ziet en het woord ‘Carlo’ bergt voor ons geen geheimen meer in zich.
Zeelandia maakt grondstoffen voor bakkerijen in binnen- en buitenland. Zo trokken zakken tortilla-meel op de lopende band voorbij, klaar om naar Spanje vervoerd te worden. Maar ook baguettemix voor Frankrijk (denk er nog eens aan, als u op vakantie uw Franse ontbijtje nuttigt) en volkorenmix voor Nederlandse bakkers. Van elk product wordt een monster afgenomen zodat controle bij klachten altijd mogelijk is. Alleen dit vergt al een enorme organisatie en administratie. Zeelandia heeft een uitgebreid klantenbestand over heel de wereld. Een klein fabriekje is uitgegroeid tot een wereldwijd concern. Een film op locatie Fonteine (in de binnenstad) maakte dat heel inzichtelijk.

Daar ontmoetten we ook ons gemeentelid en werknemer bij Zeelandia, Henk Walraven. Ooit begonnen als bakkersknechtje werkt hij nu op de afdeling die de recepturen beheert. Zelf bakken doet hij niet veel meer, maar alles wat met brood en bakkerijen te maken heeft, heeft zijn hart. Jarenlang bezocht Henk ook bakkers door het hele land om hen bij te staan als er bijvoorbeeld iets niet goed ging met een bepaald procédé. Henk keek dan wat de bakker allemaal deed, om eventuele fouten samen op te lossen.

Vaak stond hij zo een nacht lang naast de bakker. En, vertelde hij, dan kwam het ook tot heel andere gesprekken dan de hoeveelheden meel en water. Dan ging het onder meer over wat de bakker meemaakte aan moeite en verdriet. Bij zulke nachtelijke gesprekken kwam vaak ook het geloof ter sprake. Een mooi voorbeeld hoe je op onverwachte plekken kunt delen in geloof...
Speelt geloof verder een rol in het bedrijf? Het komt zo hier en daar wel ter sprake, maar het hangt vooral samen met de manier waarop je zelf je werk doet. Zo vertelde Piet Janse (naast gemeentelid ook oud-medewerker van Zeelandia) hoe hij vanuit zijn overtuiging destijds geknokt heeft om het ontslag van 300 mensen te keren.

Werkplekbezoek aan Accon avm adviseurs en accountants

Tussen kegelbaan en Postcentrale in Zierikzee staat het nog vrij nieuwe gebouw van Accon avm adviseurs en accountants. Onze gastheer bij dit werkplekbezoek is locatiedirecteur en gemeentelid Kees Sonneveld, die ons opwacht met koffie en thee aan een fraaie tafel. Die tafel, met wel plaats voor twintig personen, blijkt elke middag het ontmoetingspunt van het bedrijf te zijn. Samen eten geeft hier de gelegenheid om even bij te praten en tijd te hebben voor elkaar. Het blijkt een belangrijk onderdeel uit de filosofie die Kees Sonneveld met ons deelt: Houd oog voor de mens achter de cijfers. Dat geldt in het contact tussen de medewerkers, maar niet minder tegenover de klanten. Vanouds was de boekhouder voor velen een vertrouwenspersoon. Wie de cijfers van je leven kende wist immers veel over je situatie. Die vertrouwensrelatie is ook in de moderne accountancy van groot belang. Ook al zijn de kleine kantoren bijna allemaal opgegaan in grotere organisaties en imposante kantoorruimtes, toch ligt de sleutel tot het contact nog steeds in die zorgvuldige relatie tussen mensen.

De snelle groei van het werk in deze sector brengt ook risico’s met zich mee. Hoe blijf je bij snelle uitbreiding toch een organisatie die goed voeling houdt met de lokale samenleving? En hoe vorm je met zoveel nieuwe mensen een herkenbaar en goed samenwerkend team? Kees Sonneveld vertelt dat zoiets om een sterk maar onopvallend leiderschap vraagt. Zeker waar door de enorme regelgeving het advieswerk en het accountantswerk ongeveer even groot geworden zijn (de oude verhouding was 20%-80%), is het menselijk kapitaal van doorslaggevend belang voor de organisatie. Zelf probeert hij al in een vroeg stadium jonge mensen te werven, onder meer via stages, zodat er voldoende mogelijkheid is om hen te vormen in hun talenten en door goede perspectieven aan het bedrijf te binden.

De groei van de Accon-organisatie tot een netwerk dat heel Nederland omvat, heeft ook een ander denken teweeg gebracht over de maatschappelijke verantwoordelijkheid. Wanneer je zo deel bent van de samenleving als het gaat om de financiën, vraagt dat om een bredere betrokkenheid. Accon vertaalt dat niet alleen in sponsoring van Sport en zoiets als de intocht van Sinterklaas, maar denkt ook gericht aan lokale culturele projecten en instellingen (zoals De Nieuwe Kerk in Zierikzee).

In het gesprek komen we erbij uit dat wie zich het beste financiële advies kan veroorloven, ook de meeste kans heeft om er financieel op vooruit te gaan. Kees Sonneveld geeft toe dat dit in algemene zin juist is, maar dat dit niet betekent dat daarmee het hele verhaal verteld is. Zo houdt één van zijn medewerkers in Zierikzee zich hoofdzakelijk bezig met financieel advies en assistentie voor ouderen. Deze medewerkster komt als regel bij de mensen thuis (bijvoorbeeld ook in zorgcentrum De Wieken) en helpt hen ook bij het aanvragen van een tegemoetkoming of kwijtschelding. In de familiekring heeft Kees ervaren hoe allerlei overheidssteun vaak moeilijk bereikbaar is voor ouderen en daarom probeert hij er ook in zijn dagelijks werk iets aan te doen. In concrete zin is hij beschikbaar wanneer een diaconie vragen op dit vlak zou hebben.

Bij de rondleiding in het bedrijf valt op dat er veel planten staan. Dat blijkt geen toeval, maar een bewuste keuze om te werken aan een gezonde werkomgeving. Op het bord met de kernwaarden van het bedrijf (‘de tien geboden van de firma’, grapte iemand) staat dat vitale mensen bijdragen aan een vitale organisatie, en omgekeerd.

Het geloof en de kerk komen wel ter sprake op de werkvloer, maar dan vooral in afgeleide zin. Medewerkers kennen vaak elkaars levensbeschouwing en dan kan het bijvoorbeeld bij de maaltijd best ter sprake komen. Maar op maandag gaat het eerst over de sport, relativeert Sonneveld. Mensen in en rond het bedrijf weten dat hij christen is en zich daar ook op aan laat spreken. Persoonlijk is hij op dat vlak het liefst een doener. Door in de contacten oog te houden voor wat er bij die ander speelt, kun je handen en voeten geven aan wat je bezielt. De gevolgen van een scheiding, een bedrijfsbeëindiging of een overlijden zijn vaak ook in de cijfers zichtbaar, maar belangrijker is dat je het ziet en er iets mee doet in de ontmoeting met mensen.

We bedanken Kees Sonneveld voor een boeiende avond en een uitnodigend gesprek. Een gesprek dat allerlei aanknopingspunten bood om bij een volgende gelegenheid op door te gaan.

Vervolg in deel 2