Laatste zondag van het kerkelijk jaar 2004

Herdenking van de gestorvenen
Geborgen in het licht

Zei iemand 'thuis' dacht ik aan jou:
een sfeer, een leven in jouw naam
verborgen als een open raam
dat licht doorlaat als frisse lucht
voor wie het opent met een zucht.
Zei iemand 'thuis' dacht ik aan jou.

Zei iemand 'leeg' zag ik je gaan;
jij stierf een leegte in het rond,
nam mij de woorden uit de mond
om te vertellen van vandaag.
'Hoe gaat het' blijkt geen echte vraag.
Zei iemand 'leeg' zag ik je gaan.

Zegt iemand 'God' raakt het aan jou
want aan het einde van de nacht
heeft Hij jouw leven opgewacht,
het toen voltooid als een gedicht
en jou geborgen in het licht.
Zegt iemand 'God' raakt het aan jou.

Zegt iemand 'thuis' denk ik aan jou.
Jij wacht als rijmwoord van mijn zin
in leven uit een nieuw begin.
Er is een trouw die ons bewaart
en zich in liefde openbaart.
Zegt iemand 'thuis' denk ik aan jou.

M.E.G. de Zeeuw

Wij op aarde hebben afscheid moeten nemen van:

Fokje Vlam -van der Laan
Cornelis Pieter Kloet
Pieter van Donk
Cornelis Verwoest
Johannis Stoutjesdijk
Pieter Verburgh
Tannetje Maatje van den Broek - Kosters
In de schikking is een spiegel opgenomen, deze verwijst naar de tekst: "Nu kijken we nog in een wazige spiegel" (1 kor 13:12). Verder is zwarte stof verwerkt: zwart symboliseert: er is geen licht meer en verwijst naar rouw. De witte stof symboliseert de echtheid, waarheid en schoonheid die wij in ons leven van alledag mogen ervaren. De kaars staat voor het licht. Groen is de kleur van hoop en klimop de eeuwige trouw van God.

21 november 2004