Kinderkerstspel 2005

 

 

 


Mag ik jullie voorstellen? Dit zijn Laura en Fleur. Ze zijn dikke vriendinnen. Je ziet dat ze achter de computer zitten. Vandaag zijn ze met elkaar mee naar huis gegaan, omdat ze nog een werkstuk af moeten maken. Op school zijn ze bezig met de voorbereidingen voor het kerstfeest. Laura en Fleur moeten een werkstuk maken over het kerstfeest.

"Nou Laura, we moeten dus iets opschrijven over het Kerstfeest. Lijkt me een makkie. We schrijven even wat over het kindje in de kribbe, de kerstboom, de kaarsen, cadeaus, het lekkere eten, over op bezoek gaan bij familie en zo, en klaar is kees. Dan hebben we nog genoeg tijd over voor iets anders."
"Klinkt goed" zegt Laura. "Maar wat zei je nou over cadeaus? Die krijg ik nooit op het kerstfeest hoor."
"Nee? Ik dacht dat dat typisch bij kerst hoorde." "Bij jou misschien, maar bij ons niet."
"Nou ja," zegt Fleur "maar toch blijft het een makkie."
"Ik weet het niet. Wij gaan met kerst naar de kerk, jij weer niet. Jij krijgt cadeaus, ik niet. Nou ja, in de kerk krijg ik wat en op school, maar niet zoals jij. Jij viert het kerstfeest anders dan ik. Misschien is dat overal op de wereld wel zo. Vieren mensen aan de andere kant van de wereld het wel heel anders dan wij hier. Het lijkt me wel leuk om dat te onderzoeken."
"Hè nee, wat zit je weer moeilijk te doen. Dan duurt het eeuwen voor we klaar zijn. Ik wil zo graag nog iets anders doen."
"Dat snap ik. Weet je wat? We proberen het even en als het dan leuk lijkt gaan we door. Lukt het niet dan stoppen we en maken we het verhaal zoals jij het voorstelt."
"Goed dan" zegt Fleur. "Maar hoe moeten we nu te weten komen hoe andere mensen het kerstfeest vieren?
"Nou, ik dacht, als we nu eens op internet zoeken naar kerken. Die weten alles van het kerstfeest. En dan mailen we daar naar toe om informatie."

De meisjes zoeken rond op het internet. Al snel hebben ze een site met een kerk uit Duitsland. Het e-mailadres van de dominee staat erbij. Snel mailen ze naar de predikante.
Toevallig zit zij net aan de kerstpreek te werken. Als ze de mail ontvangt stuurt ze gauw een berichtje terug.

“ Dag Laura en Fleur. Wat leuk dat jullie vragen hoe wij hier het kerstfeest vieren. Ik zou jullie graag meer vertellen, maar mijn preek moet af. Daarom geef ik jullie het adres van Wilhelm, een jongen van jullie leeftijd. Hij kan meer vertellen.
Een gezegend kerstfeest, ds. Weihnachten."

"Wauw, we hebben al antwoord. Gauw die Wilhelm mailen."

Wilhelm mailt dezelfde dag nog terug. Hij schrijft:

"Ds. Weihnachten vroeg of ik jullie iets over ons kerstfeest wilde schrijven. Dat wil ik wel. Al zou het leuker zijn als jullie het bij ons mee konden vieren. Het is hier nameljk heel gezellig. Midden in onze stad staan kraampjes waar ze heel veel kerstversiering verkopen. Ook kun je er de mooiste bomen uitzoeken. Die zetten we dan de avond voor kerst in huis en versieren haar mooi. De boom is een teken van het nieuwe begin dat we met Kerst vieren, de geboorte van Gods Zoon."


Fleur zegt: "Nou, kijk, werkstuk klaar. Dit is precies hetzelfde als bij ons."
"Oké maar laten we nog eens wat verder kijken."

Laura en Fleur zoeken opnieuw onder kerken. Ditmaal komen ze terecht in India.

"Spannend, India. Dat ken ik niet zo goed. Waar ligt dat ook alweer?"
"Lekker ver weg hè" zegt Laura. "Misschien kennen ze daar het kerstfeest niet eens."

Fleur mailt snel naar de kerk in India. Het duurt niet lang of zij krijgt een antwoord. Dit keer heeft Fleur geluk: een kind heeft haar mail gelezen.
Ze schrijft:

"Hallo, ik heet Indira. Mijn moeder heeft geen tijd om terug te mailen. Ze is heel druk met de voorbereidingen voor het kerstfeest. Wij maken ons hele huis schoon en alle kleren worden gewassen om straks feest te kunnen vieren. En mijn vader is er ook niet. Hij is weg om een bananenboom uit te zoeken. Die gaan we versieren. En, oh ja, bij de voordeur hangt een ster, zodat iedereen weet dat wij uitzien naar het kerstfeest. Ik heb er veel zin in!"

"Interessant zeg," zegt Laura. "Het lijkt veel op bij ons, behalve dan dat van het huis schoonmaken. Mijn moeder maakt juist overal troep. Tenminste, dat vind ik. Al die kerstdingetjes overal. Ik kan soms de afstandsbediening voor de televisie niet eens vinden."
"Ik vind het allemaal best hoor Laura. Maar eigenlijk ben ik er wel klaar mee. Die kinderen vertellen wat wij al weten."
"Eigenlijk zouden we elkaar moeten zien, met elkaar praten en zo. Dan zie je misschien meer verschillen."
"Lekker dier ben jij. Elkaar zien. Hoe kan dat nou. We kunnen toch niet naar India?"
"Nou ja, bij kerstfeest hoort ook een reis. Weet je nog, van Jozef en Maria?"

In die tijd kondigde keizer Augustus een bevel af dat alle inwoners van het rijk zich moesten laten inschrijven. Deze eerste volkstelling vond plaats tijdens het bewind van Quirinius over Syrië. Iedereen ging op weg om zich te laten inschrijven, ieder naar de plaats waar hij vandaan kwam. Jozef ging van de stad Nazaret in Galilea naar Judea, naar de stad van David die Bethlehem heet, aangezien hij van David afstamde, om zich te laten inschrijven samen met Maria, zijn aanstaande vrouw, die zwanger was.
Laura en Fleur krijgen nu een plan. Ze willen proberen alle kinderen die ze gemaild hebben en nog veel meer kinderen bij elkaar te laten komen. Het liefst in Bethlehem. De plek waar ooit de stal stond en de kribbe van Jezus.
Gelukkig was het de volgende dag zaterdag. Ze hebben nu tijd om overal heen te mailen en te vragen of de kinderen naar Bethlehem komen. Een meisje uit Ethiopië ontvangt de mail zaterdagmorgen om 12.00 uur. Ze schrijft terug:

"Wat een wereldplan hebben jullie bedacht. Helaas kan ik niet zelf komen, maar ik heb een nichtje, Ruta heet ze, in Nederland. Ik heb gevraagd of zij jullie even mailt."

Niet lang hierna ontvangen Laura en Fleur een mail van Ruta:
"Ik woon al heel lang in Nederland. Maar mijn ouders vieren het kerstfeest nog altijd zoals in Ethiopië. Ik ga graag met jullie mee. Het lijkt me heel leuk om Bethlehem in het echt te zien. Wist je trouwens dat wij het kerstfeest altijd pas op 7 januari vieren?"

Een jongen uit Mexico, Juan heet hij, ontvangt de mail zaterdagmiddag om 13.00 uur en hij schrijft terug:

"Geweldig idee! Ik ben Juan en ik ben van de partij. Ik zie jullie vannacht in Bethlehem."









Twee zusjes uit Finland ontvangen de mail zaterdagmiddag om half twee. Ze heten Annuka en Elsa en ze schrijven:

"Hallo Laura en Fleur. Wij willen ook graag komen. We hebben thuis net de boom versierd, maar één versiering nemen we mee naar Bethlehem."

"We moeten nog een notenslinger voor de vogels buitenhangen, want dat hoort bij ons kerstfeest, en dan gaan we op reis. Tot vannacht!"
Laura en Fleur krijgen het nu wel even benauwd. Hoe komen ze zelf in Bethlehem? Fleur krijgt een helder idee. Ze mailt de dominee van haar kerk. Al snel mailt ds. Anna Kristmas terug:

"Dag Laura en Fleur. Wat een wereldidee van jullie. Ik ben snel rond gaan bellen en heb voor jullie een vliegtuig geboekt. Er gaan nog meer kinderen mee. Jullie moeten om 8.00 uur vanavond op Schiphol zijn. Ik wilde dat ik mee kon. Maar ik moet hier het kerstfeest vieren. Laten jullie ons weten hoe het was? Tot ziens, en een gezegend kerstfeest, ds. Kristmas"
Laura en Fleur maken nu alles klaar voor de reis. Ze leggen een briefje neer voor hun ouders: "wij vieren het kerstfeest in Bethlehem. Groeten, Laura en Fleur." Na een lange reis komen ze in Bethlehem aan.
"Hè, hè," zegt Fleur, "we zijn er. Wat een reis was dat. Maar toegegeven, het is de moeite waard. Wat een prachtige sterrenhemel hebben ze hier. Zie je die ene ster daar?"

"Ja, dat is de ster uit het kerstverhaal, denk ik. Hij zal ons de weg wel wijzen naar de stal. Zie je trouwens al andere kinderen?"

Opeens doemen in het donker Wilhelm, Juan, Ruta, Indira, Annuka en Elsa op. Ze hebben allemaal dingen bij zich die nodig zijn voor hun kerstfeest. Wat onwennig lopen de kinderen naar elkaar toe.

"Buena notte," zegt Juan. "Jullie zijn zeker Fleur en Laura, ik ben Juan en ik heb een kerstroos meegebracht."
"Een kerstroos?" zegt Laura.
"Ja, die hebben wij nodig om in de stal te zetten. Dat doen wij altijd. Weet je wat wij ook doen? Wij gaan altijd in een optocht langs de huizen. We spelen dan dat we een slaapplaats zoeken voor Jozef en Maria. Zullen we straks ook in optocht naar de stal gaan?"
Fleur antwoordt: "Best. En wie ben jij?"

"Ik ben Indira uit India. Ik heb een lichtje meegenomen. Want dat was ik nog vergeten te vertellen. Wij steken ook op eerste Advent een lichtje aan. Dat blijft branden tot het Christuskind, het licht van de wereld, geboren is!"

"Hallo allemaal, ik ben Ruta en ik kom uit Ethiopië, al woon ik nu in Nederland. Ik heb mijn allermooiste nieuwe kleren aangedaan want dat hoort bij ons zo. En zie je mijn parasol? Dat hoort ook bij ons kerstfeest. Wij nemen allemaal kleurige parasols mee naar de kerk omdat de zon bij ons altijd schijnt. Een parasol geeft je bescherming, zoals ook het Christuskind ons beschermt."

"Hoi, ik ben Wilhelm uit Duitsland. Ik heb geen kerstboom mee, maar een verlanglijstje. Daar schrijf ik altijd op wat ik wil hebben met kerstfeest. Want wij krijgen dan cadeautjes. Maar dit keer heb ik een heel bijzonder verlanglijstje gemaakt. Speciaal voor dit kerstfeest."
"Wat staat erop dan?" vraagt Fleur.
"Niet lachen hoor. Maar ik heb erop gezet: Liefde, vrede, vriendschap."
"Dat is nogal wat."

"Hé, zijn jullie soms Annuka en Elsa?"
"Ja, en weet je wat wij mee hebben genomen? Een slinger met vlaggetjes van allerlei landen! Die hangen wij altijd in de boom, en weet je waarom?"
"Nee"
"Dat is om te laten zien dat er vrede moet zijn tussen alle landen."

"Oké mensen," zegt Laura "we zijn er allemaal. Zullen we maar op weg gaan?

"Laten we die ster volgen," stelt Indira voor. "Dan komen we vast bij de stal."

Terwijl iedereen op weg is naar de stal horen zij de blijde boodschap verkondigen:

"Terwijl Jozef en Maria daar waren brak de dag van haar bevalling aan, en ze bracht een zoon ter wereld, haar eerstgeborene. Ze wikkelde hem in een doek en legde hem in een voederbak, omdat er voor hen geen plaats was in het nachtverblijf van de stad."

Kinderen uit de hele wereld vieren feest omdat dit kind geboren is. Jezus Christus, onze Heer. Alle kinderen die naar Bethlehem gekomen zijn bieden hun geschenken aan.

 

Wilhelm geeft zijn lijstje: "dit kind zal de wereld liefde, vrede, en vriendschap geven."

Indira met haar adventslichtje: "dit kind zal de wereld licht brengen."

Ruta geeft haar parasol en zegt: "dit kind zal ons beschermen"

Juan met z'n mooie rode kerstroos: "dit kind brengt de wereld tot bloei"

Annuka en Elsa hangen de slinger met vlaggetjes op: "dit kind zal de wereld vrede brengen"
"Wij hebben alleen onszelf meegenomen" zeggen Laura en Fleur. "Maar misschien is dat al heel wat. Wij zijn heel blij dat we het Christuskind gevonden hebben. Wij snappen nu waar het kerstfeest over gaat."

Jozef zegt: "Bedankt voor alle mooie cadeaus!"

Alle wereldkinderen nemen elkaar bij de hand en zeggen:

"GEZEGEND KERSTFEEST!"