Kerstspel 2007
 In een klein stadje niet ver hier vandaan stapte op een maandagmorgen postbode Kyra vrolijk op de fiets. In haar post tassen had zij weer honderden brieven en ook een paar pakjes. Zij ging ze allemaal bezorgen. Ze had er zin in, want mensen zijn altijd blij met post en vooral als de postbode een pakje brengt. Soms verwachten ze het pakje al, maar heel vaak ook niet. De eerste die vandaag een pakje zou ontvangen was Max Krijger. |
|
Dan vinden ze een brief onderin het pakketje: |
Mevrouw Gardeniers is zeer verontwaardigd en zou deze Jesaja het liefst gelijk ontstaan. “Dat er nog van die luchtfietsers zijn met zulke vage idealen.” Gerda lijkt het wel leuk maar veel te veel werk en meneer Gardeniers maakt zich er allerminst druk over. “Dan koop je toch ergens anders een matje.” Toos wil het er niet bij laten zitten. |
 Intussen is Max thuisgekomen. Hij blijkt een bestelling gedaan te hebben zonder medeweten van zijn ouders. Max weet zogenaamd nergens van. “Ik zag op een speelgoedsite en onwijs gave legertank.” “O, oen, dan heb je zeker je naam en adres ingetypt” zegt broer Lex. Als Max het pakketje openmaakt zit er geen tank in maar een speelgoedploeg achter een trekker in. “Natuurlijk mocht dat niet. Boontje komt om zijn loontje, want nu heb je iets heel anders” zegt moeder Krijger. “Gelukkig heb je zakgeld.”
|
|
 Lex zegt dat deze Jesaja niet van deze wereld is. “Hij kijkt zeker nooit naar het journaal. Als je wilt dat mensen niet meer weten wat oorlog is, dan kun je lang wachten.” Max hoeft de ploeg niet en wil het internetbedrijf gaan bellen om te ruilen maar daar steekt z'n moeder een stokje voor. “dat doe ik wel, voordat je nog meer fouten maakt.” |
 De telefoniste van het bedrijf heeft al meer telefoontjes gehad en heeft er een beetje genoeg van. “U moet weten dat de fout niet bij ons ligt. Onze dienst werkt zonder fouten, maar laat me raden. Zat er een brief van Jesaja bij? Die werkt niet bij ons maar u mag de ploeg wel omruilen, maar dan moet u naar het hoofdkantoor komen in Bethlehem. Daar krijgt u de bestelde tank.” “Moet ik dan helemaal naar Israël? Dat meent u toch niet?”
De telefoniste legt uit dat het toch zo werkt. Ze vertelt dat er regelmatig groepsreizen georganiseerd worden zodat je dan met een groep spotgoedkoop op vakantie kan en in één keer je spullen kunt ruilen.
|
 De familie Krijger besluit om met z'n allen in de kerstvakantie naar Bethlehem te gaan. Ook mevrouw Gardenier gaat samen met haar vriendin Gerda op reis. Als je goed luistert hoor je in de verte iemand “Komt allen tezamen” op een piano spelen |
|
 In de buurt van Bethlehem komen ze een groep herders tegen waar ze de weg aan vragen. De herders gaan ook naar Bethlehem. Of ze ook spullen gaan ruilen op het hoofdkantoor? Dat snappen de herders niet maar ze gaan op weg omdat ze een mooi bericht hebben gekregen. “Toch geen brief van Jesaja hé?” zegt mevrouw Krijger. “Nee, maar het heeft wel te maken met wat Jesaja altijd zei. Jesaja was één van onze grote profeten. Hij keek naar onze wereld alsof hij door de ogen van God keek. Hij zei dat God is als een herder die voor de schapen zorgt. Maar nu zijn we op weg omdat er een kind geboren is waar we al zo lang op wachten: de messias, redder van de wereld”. |
 Meer mensen zijn nieuwsgierig geworden en hebben zich aangesloten bij de groep. Een heldere ster wijst de weg. Even later komen ze aan bij de stal. Daar zitten Jozef en Maria met het pasgeboren kind. Jezus is zijn naam.  |
 Max ziet alleen een gewone baby maar een herder zegt dat in de geschiedenis vaker zogenaamd gewone dingen heel bijzonder geworden zijn en zogenaamd gewone mensen heel belangrijk. “Als ik dit kind zie moet ik denken aan de woorden van Jesaja: |
 Een kind is ons geboren,een zoon is ons gegeven, de heerschappij rust op zijn schouders. Deze namen zal hij dragen: Wonderbare Raadsman, Goddelijke held, Eeuwige vader, Vredevorst. God is zijn heerschappij, aan de vrede zal geen einde komen”. |
 “Precies” zegt een andere herder. “Juist in dit kleine kind laat God zien hoe Hij bij ons wil wonen. Door dit kind komt de vrede van God op de aarde. De dingen waarvan wij denken dat ze niet mogelijk zijn worden mogelijk door Hem. Het is echt de omgekeerde wereld. “U bedoelt dat de wereld er heel anders uit gaat zien door dit kind” zegt mevrouw Gardenier? |
 Dan herinnert Fia, de telefoniste zich waarom naar Bethlehem waren gekomen en vraagt aan mevrouw Gardenier en de familie Krijger: “Wilt u niet nog wat ruilen?” “Ruilen, nou nee hoor” zegt Toos. “Ik ben nu het allemaal anders gaan zien. Jesaja heeft gelijk, mijn balkon kan best wel wat bloemen gebruiken. De zaden geef ik aan mensen met een tuin.” Vriendin Gerda wil eigenlijk ook wel een bolletje hebben. Ook Max ziet nu in dat je met een ploeg heel andere dingen kan spelen en hoeft ook niet meer te ruilen. “Eigenlijk hebben jullie al geruild” zeg telefoniste Fia. “Jullie hebben wat je eerst dacht geruild voor wat je nu denkt.” |
Door het kind in de stal waren de mensen blij met wat ze gekregen hadden. Ze wilden niet langer ruilen. Ze zagen wat je allemaal kunt doen met wat ze ontvangen hadden. Zo begon het Kerstfeest, het feest van de omgekeerde wereld. Het feest van een nieuw begin. 
|
Spelers en medewerkers: Cees Schilperoord, Sofie van den Doel, Elias Speelman, Ruben van Meer, Lucas de Koning, Britt van Liere, Tom Sanderse, Maaike Speelman, Rosalie de Zeeuw, Eva Muller, Jasmijn de Zeeuw, Maud van Liere, Britney Bouwman, Wouter Boot, Nikita Hulsken, Diede van Meer, Frank van der Krieke, Shanna Schouls, Joost van den Doel, Jitske Speelman. Organisatie: Esther van der Schee, Ineke van Harten, Joke van Voorst. Decor: Giel van Leeuwen, Renz Ijzelenberg, Jan-Leen van Liere, Marijke van Harten, Reggy en Nikita Hulsken, Simone Ijzelenberg, Wouter en Thomas Boot, Marijke, Maaike en Jitske Speelman, Jasmijn en Rosalie de Zeeuw, Sylvana de Jonge. Tekst: Joke van Voorst. |
| |
De postbode belt aan en meneer krijger doet open. Hij is erg verbaasd maar zie dan dat het voor zijn zoon Max is. De postbode gaat verder. Een tweede pakketje is voor mevrouw Gardenier die in een flat iets verderop woont. Op dat moment zit ze gezellig koffie te drinken met haar vriendin, Gerda Praatwater. Mevrouw Gardenier gaat naar beneden en neemt het pakketje aan van de postbode.
Teruggekomen in haar flat pakt ze het pakket uit onder toeziend, nieuwsgierig oog van haar vriendin. “Hé, wat is dat nou? Allemaal bollen en zaden! Dat heb ik helemaal niet besteld.” “Nee,” zegt Gerda. “Je had zo'n handig kunstgrasje voor je balkon besteld.” Mevrouw Gardeniers roept haar man Gert erbij. “Wat is er, Toos? Is er brand of zo?” Toos legt uit dat ze via internet bij het nieuwe postorderbedrijf 'Bestekoop' de bestelling heeft gedaan. “Je zal wel een verkeerde code hebben ingetoetst.” “Wat is dat nou weer voor een mannen opmerking?” “Als het fout gaat ligt het altijd aan ons,” zegt Gerda Praatwater. “Ik vraag me af of die dingen wel doen wat je wilt. Soms lijkt het er meer op dat ze gewoon hun eigen gang gaan.”
Ook hier vinden ze een brief in het pakketje:
Het is december en de familie Krijger, Toos Gardenier en Gerda Praatwater zijn afgereisd naar Israël. Ook postbode Kyra en telefoniste Fia zijn meegegaan. Te weten hoe dit nu allemaal zit. Het is al laat op de dag als ze met een grote groep onderweg gaan naar Bethlehem. Ondertussen klinkt het lied: “De herdertjes lagen bij nachte.”