Elkaar begrijpen.

"Zou het lukken heren?" vraagt de koster aan de twee mannen, die twee grote geluidsboxen komen brengen.
"Dat komt voor elkaar, als jij nu maar zegt waar ze naar toe moeten."
"Ik loop wel even voor........ dan kunnen jullie volgen."
Even later staan de heren samen met twee grote geluidsboxen voorin in de kerk. De kroegbaas en zijn hulp kijken wat onwennig om zich heen. "Er is hier nog geen echte kerststemming, jullie versieren het hier toch wel?" 
"Best wel," knikt de koster, "maar dat komen ze morgen doen, dan kunnen ze die luidsprekers ook wegwerken onder het groen en het engelenhaar."
          
"Ik had eigenlijk niet gedacht, dat ik hier nog weleens zou komen en dan nog wel met spullen uit de kroeg." De koster heeft toch wat moeite met die opmerking. "Het is fijn, dat wij ze mogen gebruiken voor de kerstvieringen. En de mensen weten niet waar ze vandaan komen."
"Zou dat erg zijn koster, want er is toch niets mis met m'n onderneming?"
"Zo bedoel ik het ook niet, maar ja...... laat ik het dan zo formuleren, er zouden mensen kunnen zijn die zich hier aan zouden storen."

Terwijl de kroegbaas zijn betrokkenheid wil tonen door de koster bemoedigend op zijn schouder te kloppen zegt hij: "We zijn toch allebei met hetzelfde bezig koster? Je moest eens weten hoe wij mensen troosten van achter de bar......... alles bij elkaar is het bij ons een sociaal gebeuren. Zeker met de Kerstdagen, want dat vieren wij natuurlijk ook."

De koster knikt maar eens. Al heeft hij niets tegen een caf ........ maar om daar nu kerstfeest te gaan vieren. Dat vindt de koster geen goed idee. Toch is het aardig van hen dat we die luidsprekers mogen gebruiken: "In ieder geval bedankt, ik durf het haast niet te vragen... komen jullie ze ook weer ophalen?"
"Natuurlijk, dat komt voor elkaar...... wij staan voor je klaar. We zijn best liefdevol... maar mag ik nu eens wat vragen?"

De koster antwoordt: "Vragen mag wel..... maar of ik antwoord kan geven?"
De horeca-ondernemer zoekt duidelijk naar z'n woorden: "Ik weet niet hoe ik het zeggen moet. Maar laat ik beginnen te zeggen, dat ik het serieus meen wat ik nu ga vragen." De koster knikt: "vertel op dan."

"Jij bent hier koster en je bent bij ons absoluut geen vaste klant, maar van die enkele keer, dat je bij eens een versnapering neemt, kom je over als een aardige vent...... Maar toen ik hoorde dat jij koster bent.........." de koster voelt het al aankomen.
"Jij had zeker gedacht dat ik wereldvreemd zou zijn, omdat ik voor een kerk werk?"
De man lacht: "ja inderdaad, daar komt het wel op neer......... maar nu mijn vraag... leg mij nu eens uit wat is er nu voor verschil, dat jullie hier Kerst vieren of wij in de zaak...... Bij ons is het dan ook versierd en er staat een prachtig versierde kerstboom en ontzettend veel lampjes en wij luisteren naar "Stille nacht" op de CD.

Het is geruime tijd stil. De koster moet nu ook naar woorden zoeken......... en begint met: "wij zingen het met orgelbegeleiding, maar om nu antwoord te geven op je vraag........... en dat ook nog in een paar zinnen........ je zou het eens moeten meemaken."
"Ik zie het al koster, ik stel nogal een moeilijke vraag.......
"Nou goed ik....... ik zal het met m'n eigen woorden vertellen.........
"Kent u het kerstverhaal?"
"Natuurlijk ken ik dat, trouwens ik ken ook alle namen, zoals Jozef en Maria, zelfs de namen van de wijzen uit het oosten....."
"Nou prachtig, maar die hebben maar een bijrol in het verhaal..... het gaat om de geboorte van Jezus........"
"Ja, maar koster dat weet ik ook wel."
"Juist en over die Jezus daar gaat het om, over Hem is heel veel te vertellen."
Hij gaat verder met: "Nu wil ik helemaal geen vrome taal gebruiken....... maar als volgende week de Kerst voorbij is, de kerkgangers weg, de koren hebben hun optreden gehad............ dan loop ik net als al die andere jaren door de kerk en dan zeg ik vast weer tegen mezelf: "het kerstfeest is voorbij, de kerk was weer eens stampvol. Maar dan...... het is moeilijk uit te leggen dan voel ik toch iets bijzonders........ ik noem het een vorm van saamhorigheid. Omdat ik voor de rest van het jaar contact blijf houden met diezelfde Jezus. Die natuurlijk geen baby is gebleven. 
Ik weet niet of dit nu wel theologisch verantwoord is wat ik u nu vertel, maar zo denk ik er wel over........ en ook de mensen die hier zondags komen. Al wil ik absoluut niet beweren dat we beter zijn of dat het zonder kerk niet kan. Maar is het wel een manier om dat contact met die Jezus goed te houden. Misschien daardoor kan ik in ieder jaar weer kerstfeest vieren. Dat is toch meer dan alleen maar gezelligheid en lekker eten. Al doe ik daar ook aan mee."

"Nou koster...... ik wist niet dat jij zo kon goed kon vertellen en nog iets........ elkaar beter begrijpen, dat heeft vast ook met Kerst te maken........ In ieder geval bedankt en prettige kerstdagen." 
 
Ben Ramondt