BOERENCAKE

Nou koster, dat is toch wel geweldig dat u dit speciaal komt brengen, reageerde de boerin spontaan. En ze wilde haar blijdschap delen met haar man, die wat verder op aan het werk is. En met haar handen als een toeter om haar mond roept ze: "Willem, kom eens, de koster is hier en heeft wat gevonden!"

De koster, die op maandag zijn kerk aan het inspecteren was, zag het al snel liggen. Het was een klein ringetje met een glinsterend steentje. Op die plaats zit meestal een gezin compleet met twee dochters. Ze hebben een boerenbedrijf even buiten de stad. "Natuurlijk, iets van een van die meiden, misschien is het goud?" dacht de koster. En omdat een ritje op de fiets goed is om de zondagse stress weer eens kwijt te raken, besloot de koster het gevonden sieraad persoonlijk terug te bezorgen.

De boer, die inmiddels ook bij het gesprek aanwezig is, wil zijn dankbaarheid tonen met wat boerderij producten. Maar daar wil de koster niets van weten. Hij vindt, dat hij als kerkelijk medewerker hiervoor niet beloond hoort te worden. Maar het verzoek om een bakje koffie te drinken wil hij gaarne honoreren.

Zo zitten ze even later aan de koffie. "Een lekker bakje boerin". 
"Ja, het smaakt ook beter als je verse melk gebruikt, zo van de koe in je koffie" antwoordt de boerin trots. De koster knikt maar karig, want hij vindt z'n eigen koffie met fabrieksmelk toch net iets lekkerder. "Die cake is verrukkelijk, zo lekker heb ik die nog nooit geproefd" probeert de koster het nog maar eens.
"Wat dacht je, die is natuurlijk bereid met verse scharrel eieren van onze eigen raszuivere kippen en dan ook nog eigen gemaakte boter. Ja koster, als het dan nog niet smaakt".

De koster die regelmatig cake serveert, doet meteen verslag over zijn ervaringen van onder meer droge of natte of te kruimelige cake en de frustratie dat veel dames en een enkele man denken zelf ook nog cake te kunnen bakken.
Nadat het tweede bakje is leeggedronken en de koster aankondigt te willen vertrekken komt de boerin met een voorstel: "Ik zou het toch leuk vinden om wat terug te doen en ik bak ontzettend graag cakes. Ik zou het zelfs op prijs stellen om dat voor u te doen. Wat denkt u iedere week een paar? U zegt het maar."

De koster, die totaal niet zakelijk is ingesteld, ziet nu ook wat extra verdienste, die hij best kan gebruiken en neemt het aanbod aan. Even later rijdt hij naar huis met twee cakes in z'n fietstas.

Op weg terug piekert hij over zijn pas verworven handel. Kan hij er wel wat mee? Want nu nemen sommige groepen hun eigengemaakte baksels mee. Dus alles bij elkaar is het toch niet zo eenvoudig......
Omdat hij nog iets af moet geven in de pastorie staat hij even later in de hal van de pastorie en het gebeurt hem bijna nooit, dat hij dan "zijn herder" te spreken krijgt. 
En voor hij wat kan zeggen vraagt die: "Wat vond u van de preek koster?"
"Ik heb er over nagedacht dominee en ik..." Even aarzelt de koster en er verschijnt een glimlach op z'n gezicht. Hij vervolgt met: "Ik breng uw woorden woensdag meteen al in de praktijk". 
Want het gaat toch om de verbondenheid, de waardering voor elkaar? En dan meteen ook de beloning, dat al die ambtsdragers zo veel doen voor de kerk. Dit alles is voor mij een reden om de gehele kerkenraad eens te trakteren op een heerlijk stuk cake bij de koffie."

De predikant kon even geen woorden vinden. De koster, die nog nooit zo positief op zijn preken had gereageerd, komt nu met deze geste. "Fijn koster, dat ik u zo heb aangesproken, trouwens ik was er zelf ook wel tevreden over. En die cake is natuurlijk maar bijzaak, al blijft het een leuk idee".
De koster die zijn reactie ook wel aardig vindt, is natuurlijk begripvol. "Dat begrijp ik dominee, maar het kwam spontaan op. Dan ga ik maar weer eens..... "

"Nou wacht even. Helaas is m'n vrouw niet thuis anders zou ik u nu graag koffie aanbieden. De koster die nog even nadenkt over zijn gul gebaar, hoort dat nauwelijks. "Maar wacht eens dit keer wil ik een grote uitzondering maken. Ik nodig u uit om samen met mij een borrel te drinken". En dit is wel een bijzondere gebeurtenis in het leven van een eenvoudige koster. Want als hij, veel later dan de bedoeling was, thuiskomt en zijn vrouw vertelt, dat hij bij de dominee "een glaasje" heeft gedronken, spreekt ze de gedenkwaardige woorden: "Dan is er vandaag toch wel sprake van een klein wonder!"

Ben Ramondt