BRUGGEMAN WEET HET WEL.........!

De Zeeuw van nu krijgt zijn weer-informatie van Jos Broeke ( o.a. bekend van Radio Schouwen-Duiveland en Omroep Zeeland). 
Maar onze koster heeft daarvoor kapper Bruggeman. Deze man geeft geheel gratis de weersverwachting. Hij kijkt dan naar de wolken, maar maakt geen gebruik van instrumenten. Behalve dan z'n oude barometer in de wachtkamer. Want zijn eigen lichaam geeft hem de meeste informatie. Omdat hij regelmatig is geopereerd en verder ook nog wat inwendige chronische afwijkingen heeft, of misschien geformuleerd kunnen worden als eigenaardigheden. 
Maar met dit alles geeft hij toch meestal een goede verwachting van een week Zeeuws weer. Klopt het eens een keer niet, dan heeft hij daar ook wel weer een verklaring voor. Een "stukje" van zijn lichaam krijgt dan de schuld.

Omdat de koster plannen heeft een dagje naar zee te gaan en z'n haren wat lang beginnen te worden, gaat hij op een middag naar de weer voorspellende kapper. Die adviseert hem, na de hulpvraag, dringend om pas a.s. donderdag te gaan. Eigenlijk niet zo gunstig voor het werk van de koster, zo aan 't eind van de week, maar het advies van Bruggeman geeft toch de doorslag.

Maar als donderdags de boterhammen worden gesmeerd is het bewolkt en dreigt er regen. 
"Jij ook altijd met die kapper." moppert de vrouw van de koster.
De koster blijft bij z'n standpunt, "We gaan, want het weer wordt goed, de darmen van Bruggeman weten dat wel !"

Het gaat inderdaad op een wonder lijken. Nadat het kosters-echtpaar een leuk plaatsje heeft gevonden, komt eerst wat aarzelend, maar nauwelijks een half uur later gaat de zon uitbundig schijnen. Het kosters-echtpaar kijkt elkaar aan en ze beginnen aan een mooie dag.
De koster gaat plechtig staan wijst naar de blauwe lucht en roept: "Die Bruggeman weet het wel."

Nu was het in die tijd nog wel wat minder druk met badgasten dan tegenwoordig, maar ze waren er natuurlijk wel, inclusief onze oosterburen.

Traditioneel maakt de koster van de gelegenheid gebruik om in zee te gaan. Dus hij stroopt z'n mouwen op, ontdoet zich van zijn stropdas, wat op zich al heel bijzonder is. En voor deze gelegenheid worden de voeten ontbloot en stroopt hij z'n broek wat op. Nu kan de zon meteen ook een stukje been belichten."Ik ben even naar het water" en zonder op antwoord te wachten verdwijnt hij met zijn altijd statige pas naar de zee.

Intussen arriveren er steeds meer bezoekers op het strand.
Misschien komt het door het goede weer, maar de badgasten raken spontaan met elkaar aan de praat. Ook de vrouw van de koster mengt zich in het gesprek. 
Of het nu komt, omdat het weer zo snel is opgeklaard, maar onderwerpen als geloof en samenleving komen zelfs ter sprake.

De vrouw van de koster is zonder haar echtgenoot wat spraakzamer en geeft duidelijk haar eigen mening. Ze vertelt met een zekere trots over hun mooie beroep.

Ineens valt er een wat angstige stilte en wordt er ook wat vreemd gereageerd.
"Het is echt waar" reageert ze fel, "vraag het maar aan de koster zelf, hij komt er net aan".
De koster begrijpt al snel dat er iets gaande is. Er wordt verwachtingsvol naar hem uitgekeken.
"Wat kijken jullie ernstig !" "Ze geloven niet dat jij koster bent", zegt de vrouw van de koster verontwaardigd.
Een grotere belediging is er niet te bedenken voor onze koster.
"En waarom dan niet ?" wil hij wel graag weten. Een Duitser, die redelijk Nederlands spreekt, doet het woord. "Volgens mij bent u lid van een of andere sekte, want jij hief daar straks je handen omhoog en riep: "Bruggeman weet het wel, of zoiets.......Zo iemand kan toch geen koster zijn?!".

De koster weet niet of hij kwaad moet worden of niet, maar even later buldert hij van 't lachen. 
Hij heeft het ze allemaal haarfijn uitgelegd en na een gezellig dagje, verlaat hij het strand weer als een eerbiedwaardige koster.

Ben Ramondt