Onze koster had een soort haat-liefde verhouding met de commissie van beheer en toen hem dan ook werd gevraagd even mee te komen naar de bijgebouwen van de kerk, deed hij dat natuurlijk wel als trouwe werknemer. Maar hij trok hierbij geen al te vrolijk gezicht.
In één van de zalen was aan het plafond een grote donkere plek verschenen. En daar kwam de complete commissie nu naar kijken om verdere maatregelen te bespreken.

Nadat de heren een poosje onder elkaar hadden gepraat, nam de voorzitter het woord en verklaarde aan de koster: "Hemelwater"
De koster zuchtte eens diep en mompelde: "Leiding".
Met dit antwoord wisten de notabelen geen raad, maar de voorzitter dacht het wel op te kunnen lossen: "Broeder, natuurlijk verwachten wij ook de leiding vanuit de hemel, maar in dit geval bedoelen we regenwater ..... het gaat hier dus om een uitdrukking".
Nu heeft onze koster best begrip voor uitleg, maar absoluut niet een, die suggereert dat hij iets niet zou weten.
"Luister ..... als dat regenwater is .....
Laat ik het anders zeggen: "Jullie kennen dit kerkgebouw niet eens. Want hierboven is immers ook nog een zaal en twee toiletten. Dan moet jullie regenwater dus eerst via het dak en dan ook nog eens via de eerste verdieping komen. Ik dacht dus aan een leiding. Het kan een water- of rioleringleiding zijn.
Maar ja, ik ben dus maar de koster !"
Nu was de commissie sprakeloos en zelfs de voorzitter kon niet de juiste woorden vinden, om zich er uit te redden. Maar de koster keek in ieder geval weer vrolijk en liet de commissie alleen.

Enkele weken later kwam onverwachts de dominee op bezoek bij de koster. "Koster, ik kom net terug van een moeilijk gesprek. Ik dacht bij mezelf, uw vrouw zet zulke verrukkelijke koffie, ik ga eens even langs."
Nu wist de koster meteen dat de dominee op dit moment gewoon geen betere smoes kon verzinnen. Want daar kenden ze elkaar al te lang voor. Maar hij speelde, zoals altijd, het spelletje mee, zodat ze even later samen met de kostersvrouw aan de koffie zaten. Toen de kopjes leeg waren, wilde de vrouw des huizes zich terugtrekken. Want als kostersvrouw weet je je plaats als de herder langs komt.
"O, blijf maar gewoon erbij hoor."
"Dus het is niet zo ernstig deze keer?"
Even was het stil, "Het is zeer ernstig, maar......het is ook zeer interessant voor u beiden".
"U maakt me nieuwsgierig!"
"Koster je weet toch ook van de lekkage in de bovenzaal ?" Maar ....., de koster maakte zich al kwaad "Zou het niet beter zijn, als een dominee zich alleen bemoeide met kerkleden en het kerkgebouw aan de commissie van beheer overliet ?".
"Ik begrijp uw ongenoegen, maar als u nu nog even wilt luisteren ..... Die kapotte riolering heeft u zeker gerepareerd?"
De kostervrouw schrok. "Was het niet goed?"
"Uitstekend, maar ik had zo m'n vermoeden".
De koster had de lekkage nog eens een paar weken aangezien en omdat het nogal lang ging duren, had hij samen met z'n zwager, die als conciërge verbonden was aan de Chr. Nat. School en ook graag z'n talenten gebruikte voor de kerk, de lekkage gestopt en het stuk vervuild zachtboard plafond weer zo goed mogelijk op z'n plaats gebracht.
"Maar ik snap niet dat niemand daar iets van gemerkt heeft en zeker die commissie van beheer niet".
"Toch wel koster. Gisteravond kreeg ik de commissie voltallig op bezoek met een heel vreemd gesprek. Uiteindelijk was hun vraag; of ik kon uitleggen of er ook in onze tijd, nog wel eens een wonder kan gebeuren.
Want de aannemer was naar de lekkage komen kijken en hoefde alleen maar het plafond te vernieuwen. De lekkage was door een wonder al vakkundig gedicht.
De koster had niet verwacht dat deze avond nog vrolijk kon worden.
Maar, toen de dominee na het tweede bakje koffie opstapte, zei hij: "Koster het is beter, om over deze reparatie, maar niet te praten. Bedank je zwager en zeg hem ook, dat het voor de commissie beter is, dat hij over deze goede daad maar niets vertelt. Want nu verwacht ik toch wel grote daden van de commissie. Want wonderen werken meestal heel stimulerend. Bedankt voor de koffie."

Ben Ramondt