“Ik kom toch wel gelegen? Want ik zie dat jullie bezoek hebben.”
“Kom verder, die mensen zijn wel bezig, maar die gaan gewoon hun gang.”
Een dame en heer hebben het druk met het trekken van elektriciteitsdraden en lachen vriendelijk naar de koster.

Terwijl de gastvrouw begint met de voorbereidingen voor het koffiedrinken en de koster inmiddels plaats neemt, praat ze gewoon verder: “Nou kijk, m’n dochter heeft nu een computer op d’r eigen kamer, maar daarvoor moet het een en ander veranderen met de bedrading.”
“Ja, zoiets moet je overlaten aan een vakman........ of vakvrouw,” is de reactie van de koster
“Nou hij, trouwens misschien ken je hem wel, werkt op de bank. Maar dit is z’n hobby en z’n vrouw helpt hem dan soms.”
“Ik had al van veel hobby’s gehoord, maar dat is wel een bijzondere. Maar dan doen ze meteen ook nog nuttig werk.”

“Hij komt me wel bekend voor, maar ik ga waarschijnlijk naar een andere bank en van zondags ken ik ze ook niet.”
“Ach, ze hoeven het niet voor niets te doen hoor. Maar wat ik ze ga geven weten ze nog niet, dat is een verrassing.”
“Dat is juist leuk, want geld is toch ook maar het slijk der aarde, om deze bekende term maar weer eens te gebruiken.”
“Kan wel wezen, maar tegenwoordig met die euro zou ik wel wat meer van dat aardse slijk kunnen gebruiken.”
“Dat begrijp ik, maar zou je alleen geld willen hebben? Zonder al die lieve mensen om je heen en een koster, die af en toe gezellig koffie komt drinken, zou ook geen plezierig leven zijn.”
“Daar heb je gelijk in, maar toch, ach laat ik nu maar niet klagen.”
“Juist, dat moet je zeker niet doen, want koffie zetten gaat je nog steeds goed af. Maar volgens mij gaat het met die draden niet helemaal goed. Die mensen zijn ook vast toe aan een bakje koffie.”
“O, ze zijn boven, zo even wilden ze nog geen koffie. Maar ja, sommige mensen moet je eigenlijk tegen zichzelf in bescherming nemen. Want vooral die man zweet wel erg veel.”
Nog geen tien seconden later is er gestommel op de trap en zit ook het klussende echtpaar aan de koffie.
“Volgens mij gaan die draden niet echt soepel in hun buis,” stelt de koster voorzichtig en vooral vriendelijk vast.

Het blijft even stil en dan volgt er een diepe zucht:
“Door een samenloop van omstandigheden zit er geen draad meer in de buis en ook de veer weigert halverwege om verder te gaan.”
“In ieder geval hebben jullie een probleem,” flapt de koster er uit.
“Na een lekker bakje koffie zal het zeker wel weer gaan,” suggereert de gastvrouw.
“Dan zal ik de muur moeten openbreken, want zo gaat het totaal niet”.
“Moeten jullie gaan kappen?” reageert de gastvrouw enigszins paniekerig.
“Ja, dat heb je wel eens al het tegen zit,” zucht de hobby-elektricien.
“Maar ja, we zijn er aan begonnen, dus we zien wel waar het schip strandt.”

Het is even stil, totdat de koster een poging doet een tactische opmerking te maken.
“Het leven heeft zo z’n verrassingen of moet hier zeggen verzoekingen?”
Maar aan de reacties te zien, gaat hij verder met: “maar, het komt zeker wel goed............ ooit.”
Hoewel een ieder probeert zo gewoon mogelijk te doen, blijft de spanning voelbaar en gaat het duo weer aan de slag. Ze hebben na onderling overleg besloten, dat hij in de woonkamer met de veer aan de gang gaat en dat zij boven gaat onderzoeken of de veer zich toch nog ergens laat zien.
“Kon ik ze maar helpen, er zou eigenlijk een wonder moeten gebeuren,” mijmert de gastvrouw.
“Daar lees je wel eens over, maar als je er zelf op zit te wachten, gebeurt er niet zo snel een wonder.”
Tijdens deze wijze woorden, ziet de koster iemand buiten uit de auto stappen.
“O, dat is een huisarts, die kan misschien wel helpen!”

Voordat de gastvrouw kan reageren en verschrikt roept, dat hij niet bij hen moet zijn, rent de koster naar buiten en komt even later met de huisarts binnen.
“Ja, ik weet dat u het druk hebt, maar hier kunt u ook goed werk doen. Geef me nu maar even die stethoscoop.”
Met de stethoscoop in de hand stapt de koster op een stoel en verder op de tafel en luistert eerst naar het plafond, terwijl mevrouw de elektricien de veer in beweging houdt.
“Nou, als je nu hier een klein gaatje maakt, dan ontmoet je de veer, zodat volgens mij de schade wel mee valt.”

De huisarts, aanvankelijk een ietsepietsie beledigd dat z’n stethoscoop voor niet medische handelingen wordt gebruikt, geniet nu toch ook van al die stralende gezichten.

“Nou dokter, dit was medisch gezien misschien niet verantwoord, maar als ze nog lang zo door waren gegaan, dan was er misschien wel een ambulance nodig geweest. Trouwens, een luisterend oor betekent soms twee oren en een stethoscoop.”

Ben Ramondt