Maria helpen....

Onze koster sprak laatst z’n collega uit Antwerpen.
Hij vertelde het volgende:
“Als koster heb je daar ook de coördinatie van de levende kerststal. Parochianen bemensen dan de stal die op een van de markten staat opgesteld. Maar omdat de animo onder de parochianen hiervoor terug loopt, worden soms de mensen van vlees en bloed vervangen door poppen. Ook voor de schapen hebben ze een nep uitvoering

De rolverdeling wordt gedaan door de pastoor zelf en die waakt ervoor, dat zeker voor hoofdrollen als Maria en Jozef mensen werden uitgezocht, die van een onberispelijk gedrag zijn. En omdat niemand geheel vlekkeloos is, valt deze categorie, volgens onze pastoor, onder milde zondaars.
Iets minder vroom komen dan de wijzen, en degenen die overblijven figureren dan als herder.
De koster, die binnen stapt op de avond van de rolverdeling, ziet haar zitten.
Een meisje, of beter gezegd, een jonge vrouw. Ze is niet bijzonder knap, maar zo puur, niet opgemaakt, haar kleren zijn netjes, maar duidelijk veel gedragen. Dat maak je als koster maar eens in je leven mee. Je ziet het voor je, dit is een wonder. Dat is de Maria voor in de kerststal.
Maar daar denkt de pastoor toch anders over. En een makelaarsdochter wordt Maria, een echte madam, onberispelijk en degelijk. Zeker geen talent om de rol goed te volbrengen, maar zeker wel goed voor “talenten” in de kerkelijke kas.
De keuze van de koster wordt, zo als verwacht, herderin.
Ze doet het tussen de schapen ook goed. Haar kleding van oude zakken, maakt haar nog echter, om Maria te mogen zijn.
De koster die zijn stalbewoners koffie komt brengen, raakt helemaal van slag als hij een gesprekje heeft met de herderin, die te kennen geeft, het toch wel leuk te vinden om mee te doen: “Het werd wel eens tijd, dat ik eens wat goede werken ging doen. Dat is toch wel goed koster?”
De koster staat al geruime tijd met een plastic bekertje koffie in de hand, maar weet even niet wat hij moet doen.
“Zal ik het aanpakken koster? Trouwens ik heet geen Maria, maar José.”

In de pastorie gaat de telefoon over. Voor de pastoor iets kan zeggen, hoort hij al iemand praten.
“Meneer pastoor heeft u de Gazet al gezien?”
“Nee burgemeester, ik ben net thuis. In de donkere dagen voor Kerst is er veel werk in de parochie. Mensen zoeken juist nu, in deze donkere dagen, naar geborgenheid.”
“Stuur ze dan meteen langs jullie kerststal, dan komt het wel goed. Prima keuze trouwens dit jaar, vooral Maria. Volgens mij kan ze niet echter. Zo heb ik me Maria altijd al voorgesteld. De pers heeft het ook al ontdekt. Er staat een foto op de voorpagina, met als middelpunt Maria. Je weet meneer pastoor ik ben niet zo vroom, maar deze Maria ontroert me zeer.”

“Koster, geloof je nog in wonderen?” vraagt de pastoor als hij de kerk binnenwandelt.
De koster begrijpt meteen waar het over gaat. “Nou in deze tijd... hopen wel, maar het zou ook wel eens goed zijn als het zou gebeuren, We kunnen wel eens iets positiefs gebruiken.”
“Dat is zeker, wat vond je trouwens van de Gazet van gisteren?”
“Meneer pastoor, dacht u nu werkelijk dat je, als koster, daar tijd voor hebt?”.
“Dan zal ik het je vertellen. Je weet dat ik natuurlijk ook de groep parochianen ga bezoeken, die in de kou de kerststal bemensen.
Belt vanmorgen de burgemeester me op en is erg enthousiast over een foto. Anders is hij uiterst koel, maar hij is, net als vele anderen, bijzonder onder de indruk van Maria.
Maar het gekke is, dat iedere keer als ik langs kom, zit de Maria die ik ook heb aangewezen daar. En de Maria uit de krant is dan weer herder.”
“Dat is nog al wat. Dat zoiets mogelijk is...” De koster probeert zo ernstig mogelijk te kijken.
“Maar koster, hoe het ook zij, het is geweldig, iedereen praat er erover. Nu kon ik zeker toch niet anders doen dan aan dat mirakel gehoor geven. Ik heb haar nu toch maar de rol van Maria gegeven.”
“U kon ook niet anders pastoor, met zo’n aanwijzing! Maar ik eh...” De koster gaat nu plechtig en wat fluisterend verder:“mogen we nu van een wonder spreken, meneer pastoor?”
De pastoor aarzelt even.
“Maar u zou toch als pastoor...?”
“We kunnen immers niet alles verklaren, dus...
Maar dan een modern wonder, Een moderne engel heeft ons geholpen, die gebruik gemaakt heeft van een mobiele telefoon. Mocht je hier meer van weten koster... Het is goed zo.”

“Fijn meneer pastoor. Je kunt je toch geen mooiere Kerst voorstellen als je weet, dat je Maria hebt geholpen?”

Ben Ramondt